Wij zijn drie buurmannen “op rij”, (zeggen ze zo in Limburg) waarvan één afgekeurd voor het onderwijs, al jaren en de ander was drukker van beroep, is sinds gister met pensioen. Hoewel ik nu vaak thuis zit, vanwege een ontplofte verwarmingsketel op mijn atelier (ik ben en blijf hardnekkig Romanticus wat alle techniek betreft, zelfs […]
Slechts drie keer in mijn leven had ik te maken met dusdanig handgemeen dat ik het mij levendig herinner. Slag I: Ik moet 7 of 8 geweest zijn. De beul van mijn klas had het al weken op mij gemunt. (Toendertijd was er in iedere klas of groep minstens een beul, een clown en een […]
(Wees volledig aanwezig in elke ervaring) Overmorgen wordt Carine gecremeerd. Zij is 55 jaar geworden; te jong om dood te gaan, te oud om nog iets nieuws te beginnen; te mager om lang te lijden en te gul om voor jezelf te gaan. (Geef alles wat je hebt, neem alles wat je wordt gegeven) Men […]
Van mijn 8ste tot mijn 15de jaar kreeg ik eens per week judoles van Reinier Hulskens, een Rotterdamse versie van Anton Geesink, (dacht mijn moeder). Zij was, net als de rest van heel Nederland erg blij dat Geesink de Jappen had verslagen op hun eigen terrein. En ze vond dat haar zoon, te lang “enigstkind”, […]
Op maandag ligt er thuis altijd een flink pak kranten te wachten. Ik lees die zorgvuldig, met de schaar (ik ben namelijk een fanatieke VWB – Verzamelaar van Woord en Beeld, vandaar). Ik sla geen bladzij over, héél soms een stukje economie, maar dat mag geen betekenis hebben, ik blijf hoedanook omnivorisch bezig, want je […]
Mijn moeder zaliger was jarenlang redelijk verliefd op God. Ze had Hem, op haar 16de, min of meer per toeval, gevonden tijdens een retraite met haar vriendin Annie Levis, bij de Rooms Katholieke Zusters v/d Heilige Geest, Delfshaven, Rotterdam. Annie deed het niks, die raakte zelfs totaal van god los door ‘n motje nog geen […]
Ome Rikus trouwde een francaise uit Marseille. Zij kon het rotterdams maar niet onder de bevallige knieën krijgen. Ome Joop had in zijn jonge jaren iets fluisterachtigs met een verpleegstertje in Stavanger, Noorwegen. De eerste vrouw van opa kwam uit Pruisen en ging vroeg dood. Rietje van tante Co kreeg sjans met een Canadees en […]
Wij waren onafzienbaar lang vrienden, wel tweeënhalf jaar: Otto, Robby (dat was ik), Koen en Paard. Laatsgenoemde heette anders, maar zijn voornaam vergaten we toen al meteen, dus hoe zou ik me dat nu moeten herinneren? Wij waren grote jongens, want we zaten op de Rooms Katholieke MULO Maria van Altijddurende Bijstand te. En wij […]
De Shri-Lankaanse meisjes van twee deuren verder, die in het plaatselijke ziekenhuis een verpleegstersopleiding volgen en daar absoluut niet uitgebuit worden, vonden mijn grijze, 764 kg Steen van Wijsheid, onlangs met zorg en aandacht op een prachtig roodbruin bed van Franse pijnboomschors in de voortuin geplaatst, “Very neat!”. Zij draaien eigenaardige, wisselende diensten, worden bij […]
Zou Sarah Pailin gepleegd hebben, stond in de krant. Ik kon het woord nergens vinden; ook niet de mogelijke Amerikaans-Engelse oorsprong ervan en dat terwijl ik toch de allerbeste Van Dale’s op dit gebied bezit. Bloedlaster is iets vreselijks, verachtelijks en verwerpelijks, waar alleen rabiaat fascistoïde, sociale vampieren van rechts allooi gebruik van maken, denken […]